آسمان

تهران
به اسمان نگاه می کنم چهره اش پیدا  نیست/  نمی دانم بلندی آسمان خراش ها یا شاید دود آلود بودن هواست که نمی گذارد آبی آسمان را ببینم/ستاره ها را با وسعت دلم می شمارم.
                                                      
                                                           ***
کوالالامپور
اینجا هوا پاک است/بلندی ساختمان ها تا آسمان نمی رود /چهره ی ستاره ها پیداست/ اما من عجیب دلتنگم.اینجا سبز است از پاییز محبوبم خبری نیست.

 

/ 60 نظر / 4 بازدید
نمایش نظرات قبلی
http://me-n-my-bicycle.blogfa.com/

قشنگ بود. من آپم با يه دوچرخه ی درب وداغون.خيلی وقته!!! نمی آی رفيق؟

شقايق

آره عزيز دل عيدت مبارک . تعطيلات خوبی داشته باشی

خیاط

سلام من هم با خواندن یک پست از یک وبلاگ چیز زیادی دستگیرم نمی شود! چرا بعضی پستها ایتالیک تایپ شدن و بعضی معمولی؟

مير

جرا اينقدر از دلتنگی؟!!!! عکس کودک پيراهن آبی خيلی زيباست

بهار

سلام!.....چه آسمونی!....عيدت مبارک!...آپم منتظرت مياي ديگه؟!....بهار(براي ديدن صفحه به روز شده ctrl+F5 را بزنيد!).

مير

مجددا سلام.نقاشی نيست.خود عکس! خدا به پدر و مادرت ببخشه.

مهکامه

سلام. مگه درمالزی زندگی ميکنی که مقايسه اينجوری داری؟‌البته مطلبت شيوا وزيبا است.جواب سوال اولم را حتما بده.ممنون گلم

afshin,germani

khazar az dast miravad دوست من طعم گس ترس می دهد اين روزگار دون که در آنيم . طعم تلخ پار

زهرا

عزیر دلم ببخش که اینقدر دیر شد.ولی بدون هر جاکه باشی آسمون ماله توه.