يعنی چی که رفت؟؟؟

روزنامه را به دستم می دهد. صفحه ی اول نوشته شده :عمران صلاحی رفت.
ـــ رفت؟؟؟یعنی که چی رفت؟؟؟از ایران رفت؟؟؟
ـــ مرد.
ـــ مرد؟؟؟ نه...

                               ***                                                        ***

اسمش عمران  بود  یعنی آبادانی.شاید بشود طنز پرداز یهای او را نوعی آبادانی دل ها تعبیر کرد.من اغلب می خواندمش.در کارنامه .در گل آقا.شعر هایش نثر هایش در لحظه بودنش مرا شیفته ی خود کرده بود.

                               ***                                                        ***
مرگ
از پنجره ی بسته به من می نگرد
زندگی
از دم در قصد رفتن دارد
روحم از سقف گذر خواهد کرد
در شبی تیره و سرد
تخت حس خواهد کرد
که سبک تر شده است
در تنم خرچنگی است
که مرا می کاود
خوب می دانم من
که تهی خواهم شد
و فرو خواهم ریخت
توده ی زشت و کریهی شده ام
بچه هایم
از من میترسند
آشنایانم نیز
به ملاقات پرستار جوان می آیند.

                                                              عمران صلاحی

/ 32 نظر / 6 بازدید
نمایش نظرات قبلی
ايمان

سلام شب را در شعله هاي سرد زمستان رها کردم و براي روزاز بي قراري ام سخن گفتم شا خه گلي دريافت نکردم.گلي از روي ترحم!!! چه کسي جرات کرد...........که به من..پسر مغرور زمان ترحم کند! اپ کردم که اولش قلمم نوشت بعدشم جفنگيات خودمه موفق باشي [نيشخند][نيشخند][نيشخند][ناخوش]

يکوری

سلام کودک بعد از مدتها اومدم اینجا ...می دونی وقتی با گل آقا همکاری می کردم یه چند تا نامه ازش داشتم که امضا عمران هم پاش بود به عنوان یه مشوق...

پرهام

کودک جان تبادل لينک می کنی؟ شاد باشی

خودم

می‌دونی؟! دختر من هم رفته! البته نه مثل آقای صلاحی؛ دختر من يه جور ديگه رفته...! دلم براش تنگه!

هنگامه

آمدن گناه من نبود و رفتن نيز هم . . . پايدار باشی.

مهرآبان

سلام دوست عزیز اپ کردیم خوشحال میشیم بیای اگر رویایی در دل داری، به دنیا بیاورش و آن را زندگی بخش. چه بسیار گنجینه هایی که تنها از آن ما هستند، و هرگز بستری برای رشد نمی یابند. هر یک از ما موهبتی بی همتا در خود دارد، که باید آن را به دنیا بیاورد. باید در زندگی چنین موهبتی را شکوفا کنیم. حتی اگر تنها شمار اندکی از ما آن را پیشکش کنند، باز دنیا ، دنیای بهتری برای زیستن خواهد بود.

پانی

آخی گرچه نميشناختمش ولی شعرش قشنگ بود ... خيلی